syb-ge-de-noord-zuidlijn

Kampen

De Limburger 8-10-16

Als muzikant kom je nog eens ergens. Vorige week repeteerden wij drie dagen in De Stadsgehoorzaal van Kampen. Wij was in dit geval de Friese zanger Syb van der Ploeg, pianist Wiebe Kaspers, regisseur Jessica Borst, licht- én geluidstechnicus Phil Karis en ik. Met ons vijven namen we bezit van het theater: Jessica en Phil zaten in de voor de rest lege zaal en de bühne was voor de muzikanten.

Iedere dag speelden we een aantal keren ons hele nieuwe programma en daarna was het wikken en wegen. We schrapten liedjes, bedachten nieuwe partijen, oefenden praatjes. Phil stelde lampen en programmeerde lichtstanden.

Kampen hadden we gekozen omdat onze regisseur er woont, maar ook omdat deze oude stad aan de IJssel handig tussen Limburg en Friesland in ligt. Ik heb er al vaker gespeeld maar bij gewone optredens zie je eigenlijk nooit iets van een stad. Hoewel we hard werkten, kregen we nu wél een aardige indruk van deze plaats. Mijn vrouw had in het centrum een leuk huisje én fietsen gehuurd. Kampen vond ik mooi. Er was natuurlijk al  een soort band omdat deze stad, net als Roermond, onderdeel uitmaakte van het middeleeuwse handelsverbond de Hanze. Het oude centrum is heel overzichtelijk gebouwd. Paralel aan de rivier liggen de grote straten met daartussen allerlei dwarsstegen en leuke pleintjes.

Wat me meteen opviel bij het fietsen en het wandelen was dat in het overgrote deel van de huizen geen vitrage hangt. Je kunt daardoor overal naar binnen kijken. Ik weet niet wat u in zo’n geval doet, maar ik wil dan alles zien. Zo lagen op weg van ons huisje naar het theater twee huizen met een piano in de woonkamer en in een héél chique onderkomen stond zelfs een mooie glimmende vleugel te pronken. Zouden Kampenaren willen laten zien wat ze hebben of vinden ze het fijn om zelf vanuit hun huis naar buiten te kijken?

Ook in ons huisje, dat pal aan de straat lag, hingen geen glasgordijnen. Tijdens het ontbijt voelde ik me erg open en bloot zitten. Maar hoewel er best veel mensen langs liepen keek niemand de kamer in. Willen Kampenaren dan niet zien wat er binnen staat? Opeens kwam er ook een andere gedachte bij me op: hangt er bij ons misschien overal vitrage omdat wij Limburgers uitzonderlijk nieuwsgierig zijn?

0 Comments

Leave a comment

>